Corsu

ARQUITECTOS

No obradoiro do tempo e do desexo

nace a casa que amamos,

na lenta perspectiva dun pensamento

que existe no futuro.

Como un pozo que abre o seu alento frío

primeiro o corpo roza a sensación dun muro

e unha estrela invisíbel

convértese en certeza.

Toda casa é desexo,

desde unha raíz que treme na noite,

no abecedario íntimo dos soños,

nos círculos da sede e dos meses.

Porque trazamos unha liña ascendente

de esperanza,

palabra que respira,

pálpito pensativo,

figura viva.

E entra un sopro de vento no corazón da casa,

unha casa nacente entre o corpo e a alba,

unha casa que medra como unha sombra branca

iluminando os días.

Somos unha memoria de pureza e de asombro

e medimos o mundo construíndo o silencio,

a substancia secreta do destino.

Toda casa é unha forma que se acende na alma,

unha visión perfecta como un ser que se eleva.