Cando sa manu

 

 

cando sa manu ‘e su ‘entu

falat subra sas chimas

piulende

e unu sonnu ‘e abba

dae attesu ciamat su sole

istraccu de altura

in d’una nue ‘e puzoneddos

in custu profundu tou

no ischire chie sese

mi toccat a m’accerare

e bi ‘etto ‘oghe

tue no faeddes

abba’ su sole

abba’ : in d’unu fundu ‘e lughe

s’umbra de un’ae ruende

 

 

Lonardo SOLE