ammèntadi sos lampos

chi nos an abbidrados

a balcones de aèra

pustis semus bessidos

bestidos de abba

e bettaiat tronos

che pedra rodulende

inue zoccat s’umbra

tue as abertu sas manos

pro calchi cosa riende

chi no isco

e unu puzoneddu

s’est iscappadu ‘olende

tando t’apo faeddadu

deo puru tremende :

dae custu logu ‘e umbra

amus a pigare ?

abba’, già isfozat sa lughe

ogni ratu ‘e olìa