E duncas...

 

 

Cunza a su coro

sas bertigas abbosas, eternas

sas gangulas finamentra pasadas

e torra

peri sas cuccas, barica

carrelas de ‘scaccu

‘ue fines sos coros s’istan

a pes de s’omine !

Ogni frina t’est una ‘oghe :

s’istrippidu presu de su caddu

su passu bàdalu de su ‘ezzu

liadu a s’umbra de sas domos

inghiriadas dae porrales de sole.

E duncas, banduleri

in s’umbra tua matessi

palpuzas chesuras brujadas, cuadas

in chejas de marmaru

chirchende cussos comente a tie

lughentes de brunzu in su sinu.

Tando, sa terra ‘enosa respirat

e pius surdu creschet fiamore !

 

Giovanna ELIES