Li sonnii di paglia

 

 

Buattoni di paglia, i lu campu

undì t’ha ficchidu a guardhianu

chissà si l’omu venarà mai

a intrattinissi cun tegu.

Eppuru la tó visthimenta

è isthada chissa di lu só affidu ;

lu cecciu di lu tó sumbréri

n’ha accolthu li grani

di lu trigu augurari e li rosi

ifugliadi pa la só ipósa.

Chissà, buattoni di paglia,

chi l’omu chi t’ha posthu

a guardhia di lu só campu

sabarà mai d’un tó vecciu disizu :

parchì l’omu no pensa

a affiagnatti una cumpagna che te ?

Ma li buattoni hani ìmpidi di paglia ;

li buattoni no hani ipósa.

No vi sarà affidu i lu campu !

Puru si lu ventu, da tantu,

t’ha imprummissu chi ti fazarà da orghanu,

si la ciogga ha ricamadu

cun babi di prata lu tó tabarru

e la naibuzza dunósa

l’ha trabuntada d’isthelli biaitti.

 

 

Puru si, a cua, hai dumandadu

a li pizoni chi dobaristhi d’assulthà

d’incurunà d’alligria la tó ipósa.

No vi sarà affidu i lu campu.

Nisciuna ipósa attopparà a lu campu

incurunada di bori.

Sarà l’ipìna d’un gardhu

cumpagna a lu suritariu aisittà :

un’ipìna i lu tó cori di paglia.

 

 

Palmiro de GIOVANNI