Drommi-ischìda

‘e amore

 

 

Drommi-ischìda ‘e amore

narami tue proite

cando ti giamo fues

e pustis già pentida

cando mi fues mi chircas ?

Tic tac ahi de su coro ispassienziàdu...

proite tue mariposa anfanera

si t’addesco ti fòscigas

pro ti lassare gioghittare ancòra

che isula dae brazzos de ispuma de mare ?

(...e nois fantasimas in carre bia

comente ismemoriados

pizzinnos inzerrados

dae violeras de giogos beraniles

nos creimus ligados

a giuale ‘e cuntierra de carignos

a doppiu nodu mortu

mancari ischende d’essere puddedros

de fogu a briglia isolta...)

Frèmitu surdu ‘e ossos

amuletu ‘e su coro fue fue

naufragadu in paùle de suore

solu a la pintare in s’ora affatturada

cun sa piuma ‘e peraulas premurosas

sa bucca tua ch’est bisu de chimera

mi faghet muidare s’oriolu de sambene

in campanas de orijas intronadas

intro frebbas de nottes senza avrèschida.

Drommi-ischìda ‘e amore

si t’abbrazzo mi fues

si t’isolvo est pius gherra

prima de ti lassare iscappare

dae minda fiorida de peccadu

cun su ‘entu vagabundu de disizu...

E pius no isco pius no isco abberu

si impresonare amore

est comente a trobeire su bentu

cun corrias de giuncu

o incadenare s’abba de su riu

cun sas francas de fogu.

 

 

Franco COCCO