Arrasgiunendi

 

 

Si a rasgiunà cun teggu mi trattengu,

pusaddi affacc’appari faccia a faccia,

torra lizeri e lìbaru lu cori

e mi s’isciogli drentu la tristhura

cument’e fumu chi si perdhi in aria.

E più ciaru mi pari lu chi pensu,

li me’ sintimenti e la rasgioni

ch’ipigni l’ommu a difindì la vidda

contr’a la morthi, unèndisi cu l’althri.

Intantu chi fabeddi, a pogg’a poggu

è fendi notti sobbr’a la ziddai,

s’azzèndini li luzi i li carreri,

umpari cu l’isthelli, lu rumori

cunfusu di li macchini si càima

e li paràuri chi mi sei dizendi

fattu fattu a lu sori zi la portha

un ventu più luntanu di lu mari.

 

 

Giovanni Maria CHERCHI