Tempus de isettu

 

 

Ses che-i su tempus, e andas

pianu, a passitos de puddu,

chena t’arrer,

chena mancu ti ‘oltare

a ue chinghet oju,

attesu

e pius attesu

manu manu ch’andas.

A ue

che rueit cudda nue

in su monte brujadu, ispozadu, mazadu

che-i sas roccas de su Carsu.

No m’isettas, no ti ettas,

chi sa conca tua

‘e reina

si dignet de ojare a palas.

In daisegus, su nudda

chi non tirat, chi non binchet,

chi non cumbinchet.

Solu

addae ‘e orizonte

pius addae ‘e addae, pustis de sa nae

de nues galu a nde ruer

de su cherrer tou su pannu,

est cue chena dannu,

ne affannu

s’astru ‘e bon’astru

mal’a sighire.

 

Antonio CANALIS