Mi naras

 

 

Mi naras chi no ischis

it’est amore. S’oriolu chi pigat,

mudu mudu,

a sos cantaros fungutos

de su sentidu. A un’avreschida

‘e cuscescia. Chi ti punghet tot’ora

e ti pispisat cosittas.

Ti carignat, e ti asat

e ti lassat.

E tue ettotu ses inchietu

finas a mesu imbenas.

E-i su tarulu ‘e sa duda

ti jompet

e chircat cufrimmas

in d’onzi pertusu ‘e s’anima.

T’imbreagat che binu rude

e suffris, e ries,

e ses malaidu intro ‘e lacanas

de sentidu.

Fin’a cando su sole,

ojos de lughe,

illuinat torra sas mameddos tuos

e restas gai

pagadu ‘e onzi cosa

isettende a de nou cudd’oriolu

chi ti leat a zelembros.

Chena pasu perunu,

mai.

 

Antonio CANALIS