|
Sò trent’anni
Ere una giuvanotta ed eiu un zitellucciu Ogni tantu dicie : Alò fammi un basgiucciu È ti basgiava o mà, forte forte cun brama Cumu solu a sà fà un figliolu à a mamma Ch’o mi n’andessi à corre pè u grataghju à pena A fà mangani appesu à a nostra catena Ti sentia pichjà di mani da u lettu Venia à ditti : O mà chì ci hè ? Tù cun affettu facie una carezza à e mo chjome bionde Cumu sapè chì conte eranu e to stonde Cumu sapè chì stava à curatti à e porte Dopu affanni è dulori a manu di a morte Ere una giuvanotta ed eiu un zitellucciu ogni tantu dicie : Alò fammi un basgiucciu ! Babbu ùn ci era, era fora à pressu à l’animali U purtellu era apertu è da i fiuminali Un pichju di tintenna latina cullava Una zia era ghjunta, allibrava, accunciava Prupunia acqua dolce, sciroppi, tisane Tù guardave u sole è e creste luntane... In un sussuru mi dissi : in piazza à a scola T’aspetta a to surella, ùn la ti lascià sola Fala à truvalla, quì, zia si derà capu Cullerete sta sera à tempu à u vostru babbu.
Ghjuvan’Teramu ROCCHI
|