Sunta / Sommaire

 

 

Amicizia

 

 

A mea a fruntiera hè sulcu nantu à u mari

U frisgiu biancu di u battellu pellegrinu

Duva sfughji u viaghjadori amurosu

Sò l’altru è l’altrù

 

Da neru à biancu a mea a fruntiera

movi è s’accorda com’è ghjorn’è notti

È sfughji sutt’à u sguardu di i pittori aggrancati

Sò l’armunia di u cuntrastu

 

A mea a fruntiera hè u to passu nantu à a tarra

A stampa ch’è tù lasci

È chì sfughji ad ogni piuvita nova

Sò u passa è veni

 

Hè issu filari di scrittura a mea a fruntiera

Chì sparti a pagina bianca

È chì sfughji da manc’à dritta o da dritt’à manca

Sò u missaghju

 

A mea a fruntiera hè l’orizonti dispittosu

Chì faci nascia u sguardu luntanu à soli altu

È chì sfughji ad ogni timpurali

Sò u vicinu è u luntanu

 

Pò essa alba o abrucata a mea a fruntiera

L’infinitu caminu di u tempu storia

È chì sfughji scianchittendu

Sò u prossimu

 

A mea a fruntiera ùn hè nè fiumu nè muntagna

Chì al di là di i cunfini di l’omu ci hè l’omu

In la circa addulurata di i so virtù

È chì sfughji cun curaghju

L’avvinta affugatoghja di i fruntieri umani.

 

 

Alanu Di MEGLIO