|
Amicizia
A mea a fruntiera hè sulcu nantu à u mari U frisgiu biancu di u battellu pellegrinu Duva sfughji u viaghjadori amurosu Sò l’altru è l’altrù
Da neru à biancu a mea a fruntiera movi è s’accorda com’è ghjorn’è notti È sfughji sutt’à u sguardu di i pittori aggrancati Sò l’armunia di u cuntrastu
A mea a fruntiera hè u to passu nantu à a tarra A stampa ch’è tù lasci È chì sfughji ad ogni piuvita nova Sò u passa è veni
Hè issu filari di scrittura a mea a fruntiera Chì sparti a pagina bianca È chì sfughji da manc’à dritta o da dritt’à manca Sò u missaghju
A mea a fruntiera hè l’orizonti dispittosu Chì faci nascia u sguardu luntanu à soli altu È chì sfughji ad ogni timpurali Sò u vicinu è u luntanu
Pò essa alba o abrucata a mea a fruntiera L’infinitu caminu di u tempu storia È chì sfughji scianchittendu Sò u prossimu
A mea a fruntiera ùn hè nè fiumu nè muntagna Chì al di là di i cunfini di l’omu ci hè l’omu In la circa addulurata di i so virtù È chì sfughji cun curaghju L’avvinta affugatoghja di i fruntieri umani.
Alanu Di MEGLIO
|