|
Leonardo Sole (puema)
Proite sa lughe deo non isco proite sa lughe torrat a nos chircare cumponet sos colores contat matas e arvures bettat galu coronas in sas fozas
Che ascia di canna Lu córi è un ratu sèccu chi si tronca un cric chi caggi in un póggiu d'èba L'ipigni lu gòng di lu sangu i' l'óru di lu ripiru Una luzi sigrèta s'acciara "Sei tu anima méa? In un'ascia di canna s'imbischa la mimória e allébia bòzi d'èba la firidda?" Edda più lébia d'un suipìru: "Althru sònu no intèndi lu ratu chi pèrdhi li fógli nè intèndi la rastha di la mórthi chi abbrazza" Un lume sicretu
Ammèntadi sos lampos ammèntadi sos lampos chi nos an abbidrados a balcones de aèra pustis semus bessidos bestidos de abba e bettaiat tronos che pedra rodulende inue zoccat s'umbrat tue as abertu sas manos pro calchi cosa riende chi no isco e unu puzoneddu s'est iscappadu 'olende tando t'apo faeddadu deo puru tremende: dae custu logu 'e umbra amus a pigare? abba', già isfozat sa lughe ogni ratu 'e olìa
Sos zigantes murghen sa notte lentolos de abba si pesan cun su 'entu cuntrastan s'umbra cun boghe limpia 'e frunda a passos mannos pigan a sa lughe cando creschet su mare e sa campagna drommit
In custa lughe in custa lughe si ruet ala profunda est sa frisca foza de sos ojos tuos in custu riu si pigat umbra de tristura est s'abba de sos ojos tuos in cust'abba 'e lughe s'abbérit una nue de risu: sos ojos tuos
Pedras de umbra ell'e tando comente su samben chi brincat dae pedra in pedra no l'azzendet s'oro? ogni cosa fiorit e s'òmine inue ruet morit? ell'e tando comente custa vida custa morte s'abbrazzan a s'iscuru carignos de leppas lughentes? in s'oru 'e su mare nara s'anzone sididu che l'istrejit s'abba? ogni pedra 'ettada pedit reposu a s'umbra?
Custu 'entu pedrosu custu 'entu pedrosu sa 'oghe tua limpia no la 'ettes a palas de su sole pianghet sa nue s'attilibriu crucifissu a sa ventana 'e s'aera ala 'oza 'e mi perdere in custa siccanza comente si perdet piùere in su sole chirchende su chiu 'e s'oro
Cando sa manu cando sa manu 'e su 'entu falat subra sas chimas piulende e unu sonnu 'e abba dae attesu ciamat su sole istraccu de altura in d'una nue 'e puzoneddos in custu profundu tou no ischire chie sese mi toccat a m'accerare e bi 'etto 'oghe tue no faeddes abba' su sole abba': in d'unu fundu 'e lughe s'umbra de un'ae ruende
S'omine 'e sa lughe pustis de tantu caminu s'òmine 'e sa lughe si che tirat s'umbra 'e su monte e che la 'ettat in mare amiga mia est s'ora chi su dolore girat comente un'istella in sa notte 'e su coro
Sinnos tantas bortas nos semus perdidos chena ischire comente in logos anzenos pro torrare in caminu aiamus bettadu sinnos ma su coro istraccu non lu giompiat lughe
No est s'amore no est s'amore che unu puzone chi cìulat e bicculittat e paret carignu finas chi su biccu no toccat sas carres bias
Fìzu e tue immanniende e deo inoghe a t'abbaidare chi mancu l'isco chie sese e si as a esser crasa tue e deo in calchi imbrogliu de cussos chi cando t'abbàido s'accèrat custa néula de barcas e barchittas de canna chi in Cambogia bentu e randine e nie a pianu subra sos pizzinnos pro b'arrivire a bucca piena morte
Cando Cando t'appo 'idu torrende a sa natura tua umile de terra 'olada (nemmancu sa chijina t'est restada) e pustis terra riende sutta s'isciallu tou de umbra - Tando - appo nadu - si torrat? Est unu sonnu sa vida chi sonniat sa morte? Tue frimma in sa jaga 'e su sonnu: - Vida est su primu 'isu morte tornare a sonniare
A sa muda a sa muda cantende a sa muda - ZITTA! ca non balet sa 'oghe mia e tue sempre faeddende subra sa 'oghe mia sa vida mia muda e tue - ZITTA PERCHE'! e ite? nara tue sempre faeddende e deo a sa muda - PERCHE' NON HAI! chena niente nuda che lizu bettadu in su laòre a sa muda dae su 'eranu chi passat sa 'oghe a su trigu rispondet su puzone bolende ispiga ispiga s'inchiat de lughe ogni ranu passat altu su sole ticchirriat sa pupusa e cantat su coro a sa muda
Pa zentu parauri pa zentu paràuri lampaddi pa vibì torraminn'una, vidda pa murì
|