Nina nana

Dajëdeti triëva al bradlé

che sën massa suvënz me fir ados,

y canche la vita se lascia jì

y la legrëza ne ie per nia.

Fueies che fajëde dl vënt mujiga,

dajëme l sucrët dl’ armunìa,

canche l cuer uel cunfort,

batù a fonz dala melancunia.

Nina nana de nuet de luna,

sëis n balsam plën de speranza,

lum de stëila zënza pëina.

Sëis l bater valif senziër

de vosta ujes endunedes tl cor,

ciantia dal jol lesiër.