N ne sà nia ce vënt che s’ i porta

chisc fantasms man tla man

arlevei tl jol zënza l savëi

su nibles depëntes de chimeres

sciche chëla vijions da fantulins,

y l ne ie nia tupes autes tl ciel

ma rì de ciom de n’ autra onda

cun eles de dejider suflan

passi sëura la tiëra tl suenn

liëgresc de viver nscì arnagan

amesa n mer fiërs de àices.