|
È tandu...
Chjudi lu to cori à i sticcateddi acquicciosi, aterni favaci oramai richitati è volta ind'a to mimoria, franca i chjassi pitricosi duva fermani di petra ancu i cori sutt'à i passi di l'omu ! Ogni soffiu di ventu hè par tè una boci : a zirpittata di u cavaddu liatu u passu losciu di l'anticu inchjustratu à l'umbra di i casi avvinti da lenzi di soli. È dunqua, andaccianu ind'a to umbra stessa tocchi li sepi brusgiati, piatti in li tempii di marmaru circhendu quiddi com'è tè luccichi di bronzu ind'u senu. Tandu, a tana ricca di vita rifiata è più forti cresci a brama d'amori !
Giovanna ELIES
|