|
Mezu sonnu d’amori
Mezu sonnu d'amori dì mi parchi quandu ti chjamu ti ni fughji è dighjà pintuta quandu mi fughji mi circhi ? Tic tac affannosu di u cori spacinziatu... parchi tù barabattula amasgiulona s'e t'allisciu t'intorchji par lacà ti allusingà torra com'isula cù i bracci di sciuma marina ? (... è noi fantomachi di carri viva com'è ziteddi smimuriati azzizzati da i piaceri di i ghjochi viraninchi ci cridimu incatinati à u coppiulu di a lutta carizzaghjola à doppiu nodu chì disfà ùn si pò sapendu macaru d'essa poltri di focu à briglia sciolta...) Tremitu sordu d'ossi santantoni di cori sempri fughjiticciu naufragatu in paduli di sudori solu pà dipinghjala in l'ora striata cù a pinna di paroddi primurosi a to bucca chì hè visioni di sognu mi faci rughjà u sangui furibondu in campani d'arichji scumbugliati ind'i frebbi di li notti senz'albori. Mezu sonnu d'amori s'e t'abbracciu mi sfughji s'e ti lentu hè più battaglia nanzu cà di lacà ti scappà da lu pratu fiuritu à piccatu cù lu ventu vagabondu in brama... È più ùn sò più ùn sò daveru s'è imprighjunà l'amori hè com'è impastughjà lu ventu cù funi di ghjuncu o incatinà l'acqua di lu fiumi cù l'artigli di lu focu.
Franco COCCO
|