Mezu sonnu d’amori

 

 

Mezu sonnu d'amori

dì mi parchi

quandu ti chjamu ti ni fughji

è dighjà pintuta

quandu mi fughji mi circhi ?

Tic tac affannosu di u cori spacinziatu...

parchi tù barabattula amasgiulona

s'e t'allisciu t'intorchji

par lacà ti allusingà torra

com'isula cù i bracci di sciuma marina ?

(... è noi fantomachi di carri viva

com'è ziteddi

smimuriati azzizzati

da i piaceri di i ghjochi viraninchi

ci cridimu incatinati

à u coppiulu di a lutta carizzaghjola

à doppiu nodu chì disfà ùn si pò

sapendu macaru d'essa poltri

di focu à briglia sciolta...)

Tremitu sordu d'ossi

santantoni di cori sempri fughjiticciu

naufragatu in paduli di sudori

solu pà dipinghjala in l'ora striata

cù a pinna di paroddi primurosi

a to bucca chì hè visioni di sognu

mi faci rughjà u sangui furibondu

in campani d'arichji scumbugliati

ind'i frebbi di li notti senz'albori.

Mezu sonnu d'amori

s'e t'abbracciu mi sfughji

s'e ti lentu hè più battaglia

nanzu cà di lacà ti scappà

da lu pratu fiuritu à piccatu

cù lu ventu vagabondu in brama...

È più ùn sò più ùn sò daveru

s'è imprighjunà l'amori

hè com'è impastughjà lu ventu

cù funi di ghjuncu

o incatinà l'acqua di lu fiumi

cù l'artigli di lu focu.

 

Franco COCCO