|
Ateru no restai de nois
Ateru no restai de nois, si no sos ojos isetende sa fine. Una mesura pagu justa ue nemos ischit chie ‘ìnehet o perdet. Forsis nudda b’at a aer abberu de su chi cheriamus; pessa, amore: un’arena sene imprentas, unu mare sen’abba ne caos. Nudda nos diat prenare chei s’atesura, chei sos inzestos brujados dai sas brajas de s’ammentu. Nei sos carignos, ti lu naro cun su coro, nei sos basos, dian poder abbiare cuddu brione de istima, de amore ch isvanessiat chei su piuere de su manzanu. Ti l’apo jà nadu, nudda restat, mancu su dritu de ischire chie ‘ìnchet e chie perdet, chie est istadu, si tue o eo, chie nde ‘ateit s’atunzu.
Antoni Xumet
|