|
Eva
Como ‘e te m’ammento, Eva, candaizu sa note sessat de inchender su fogarone de sa léria. De te m’ammento, como e semper, ammeriende s’ojada a s’istuzu de sa chjìna pro di dare chiza de aparu. Dai su portu nidein caos marines. Calunu at a bogare ‘e pare una televisione tenta a boghe alta, e ne deo ne tue nos abbizesimus chi fimus jà fora ‘e pare, presos dai su filu fine fine de s’atesura. A insubra nostru, che movendesi in sa bòveda, an a torrare a vida, a una a una, sas fainas, a una a una sas peraulas: che onzi cosa, a bi ponner aficu, chei sas undas chi ti nde ‘atin e ti che franghen ti ammiro, dultze Eva, e de te m’ammento.
Antoni XUMET
|