Eva

 

 

Como ‘e te m’ammento, Eva, candaizu sa note

sessat de inchender su fogarone de sa léria.

De te m’ammento, como e semper,

ammeriende s’ojada a s’istuzu de sa chjìna

pro di dare chiza de aparu.

Dai su portu nidein caos marines. Calunu

at a bogare ‘e pare una televisione

tenta a boghe alta, e ne deo ne tue

nos abbizesimus chi fimus jà fora ‘e pare,

presos dai su filu fine fine de s’atesura.

A insubra nostru,

che movendesi in sa bòveda, an a torrare a vida, a una a una,

sas fainas, a una a una sas peraulas:

che onzi cosa, a bi ponner aficu,

chei sas undas chi ti nde ‘atin e ti che franghen

ti ammiro, dultze Eva, e de te m’ammento.

 

Antoni XUMET