L’ischis, no fit

mancu cosa ‘e importu.

 

 

L’ischis, no fit mancu cosa ‘e importu.

Fit pensamentu chi colaiat oras mortas

in d’unu campusantu ‘e macchinas.

Fin ancas cubidas a tebiore.

Fit s’iscuja ‘e l’aer serbadu,

e-i cuss’insistenzia ‘e soneddu irmentigadu...

Unu dessignu nou o un’ammentu troppu grogu,

custu fit a fagher battor dies nodidas.

Fit una idda assegus de s’andare nostru,

mustraian farfaruzas sas lughes

e buluzaian s’amminudare.

Intras sa mala oza e-i sa coriosidade,

intras sa ojania e-i s’improvisada.

Sas isfumaduras.

Fit una notte, e podian esser vintisette.

Fit una idda in conca mia.

Fit una pedra, unu palone.

Fit una morale allizada disattinende un’ispiju

cando non bi resesso a m’ammentare sos cantigos.

Unu ciroloi, unu pabilu, unu nudda,

guasi unu titia.

Ite ti poto narrer ?

B’aiat unu sonare innanti ‘e su mudore.

Fia colend’igue, e atteru non baiat.

 

Eduard RAMIREZ