|
L’ischis, no fit mancu cosa ‘e importu.
L’ischis, no fit mancu cosa ‘e importu. Fit pensamentu chi colaiat oras mortas in d’unu campusantu ‘e macchinas. Fin ancas cubidas a tebiore. Fit s’iscuja ‘e l’aer serbadu, e-i cuss’insistenzia ‘e soneddu irmentigadu... Unu dessignu nou o un’ammentu troppu grogu, custu fit a fagher battor dies nodidas. Fit una idda assegus de s’andare nostru, mustraian farfaruzas sas lughes e buluzaian s’amminudare. Intras sa mala oza e-i sa coriosidade, intras sa ojania e-i s’improvisada. Sas isfumaduras. Fit una notte, e podian esser vintisette. Fit una idda in conca mia. Fit una pedra, unu palone. Fit una morale allizada disattinende un’ispiju cando non bi resesso a m’ammentare sos cantigos. Unu ciroloi, unu pabilu, unu nudda, guasi unu titia. Ite ti poto narrer ? B’aiat unu sonare innanti ‘e su mudore. Fia colend’igue, e atteru non baiat.
Eduard RAMIREZ |