Sos pantasimas 

essin dae sas tuppas

 

 

Inuve su pratu

imbenit sa carchera

s’abba rughiat

trona-trona

dae sa rocca ‘e s’astore

abba cantata

sutta bancales de ruvu.

Una die semus intratos

in s’iscuruluchente

illonghiatos contra a sos pontes

in s’ora imbreaca.

Poi no’ semus istatos

ateru che pantasimas

puppas

marias pettènas

surviles

mammotis

crapas a muilu

babbarrozzis

frichinatos

pro su tophet.

A su torrare ‘e sas carenas

amur vitu abba luvata

abba de lanedda ‘e monte

abba ‘e neulache

abba chene ammentu ‘e temporatas

e de terras sarvas.

A su baal non nche ana ghettatu

a su sonnu de sos malinconios

a sos calmantes comente preghiera de cata die.

Prus no’ semus esistitos

issocatos

caminaiamus in s’assenzio

imbrecaos de uffratura

voes ammasetatos

in su lumenagliu

de su nostru

istare

arraichinatos

a sa luche.

 

Natalino PIRAS