A osile

 

 

T’ido dae fora

esiliadu in pensamentos

chi faghene s’orizu

a s’estimenta ‘e sos annos.

T’ido dae fora

semper abertu a sos ‘entos

cun sos ojos imbezzados

brillende de lughes pius mannas.

T’ido dae fora

cuadu in su silenziu de su sero

cun s’anima brinchende

sos aidos de su coro.

T’ido dae fora

cun sa lughe de sa mente

natte e die pessighende

sa vera Libertade.

Carignende unu momentu

intro’e s’anima s’abberini

sos chelos de su tempus

s’ischidana sos ammentos :

Cuntentos che pitzinnos

in s’arzola de s’edàde

benin’a ballare

cun sas dies ‘oladas

chi non app’a ismentigare.

 

Salvatore PINTORE