Sa tela fadada

 

 

Cun su telarzu ‘e giaia

costoidu sutta sa pula

onzi notte m’apparto

e tesso filos de luna.

Una notte b’hapo pintu

su ‘olu ‘e su ‘entu.

Folas nde prendo chentu

totu cun nodos de sole

ca su filu est finidu.

Cun s’ala bianca ‘e s’avreschida

e antigos cantos de amore

hapo inferzidu s’orizu.

Bi ponzo limettas de lizu

e mi so posta a furare

da-e sa bertula ‘e su tempus

alas de sonnios pintos.

Ricamos de lentore,

hapo furadu s’amore

e postu che l’hapo intro,

ca non cherzo

un’ ‘estimenta pro muda,

ma una ‘estimenta fadada

chi mi fettat sonniare onzi die.

Gasi onzi notte m’apparto

e tesso filos de luna.

Ma est pro pensare a tie.

 

Lyzia de CASTIGLIA